Ermənistan böyük sınaq qarşısındadır

Ermənistan bu il iyunun 7-də keçirilməsi planlaşdırılan parlament seçkilərinə fəal şəkildə hazırlaşır. Seçki kampaniyası rəsmi olaraq mayın 8-də başlasa da, artıq çox fəal şəkildə davam edir.

Reyting.az xəbər verir ki, bu barədə “Nezavisimaya qazeta” yazıb.

Rusiya nəşri qeyd edib:

Mayın əvvəlində ölkə özünü beynəlxalq səviyyədə (4-5 may) diqqət mərkəzində tapdı. İrəvanda təxminən 50 nümayəndə heyətinin qatıldığı 8-ci Avropa Siyasi Birliyi Zirvə Toplantısı keçirildi və onların çoxuna Avropa ölkələrinin dövlət və hökumət başçıları rəhbərlik edirdi. Bu, Ermənistanın müstəqilliyindən bəri bu cür miqyaslı ilk tədbir idi.

Eyni zamanda, sammit çərçivəsindən kənarda Fransa Prezidenti Emmanuel Makron dövlət səfəri etdi və bu səfər zamanı Paris və İrəvan strateji əməkdaşlıq müqaviləsi imzaladılar. Fransa tərəfinin Ermənistanın müdafiə strukturlarının inkişafında iştirakını genişləndirmək niyyətində olduğuna dair əlamətlər var.

Təbii ki, bütün bunlar ekspert icmasının tez-tez "əhəmiyyətli" adlandırdığı seçkilər ərəfəsində mövcud hakimiyyətin xeyrinə işləyir.

Görəsən, ölkə hazırkı xarici və daxili siyasət kursunu davam etdirəcək, yoxsa müxalifət qalib gələrsə, hər şey kəskin şəkildə dəyişəcək?

19 partiya və blok seçkilərdə iştirak etmək üçün ərizə versə də, yalnız üçü hakim “Vətəndaş müqaviləsi” partiyası üçün ciddi təhlükə yaradır: Rusiya oliqarxı Samvel Karapetyan tərəfindən hazırkı seçkilər üçün faktiki olaraq yaradılmış "Güclü Ermənistan" bloku, keçmiş prezident Robert Koçaryanın rəhbərlik etdiyi "Ermənistan" bloku və yerli oliqarx Qaqik Sarukyanın "Çiçəklənən Ermənistan" partiyası. Qalan namizədlərin demək olar ki, heç bir yer qazanmaq şansı yoxdur. 

Gözlənildiyi kimi, hakim partiyanın kampaniyası əsasən son beş ildə hakimiyyətinin müsbət nəticələrinə istinadlara əsaslanır. Buraya yüzlərlə təmir olunmuş və yeni kənd məktəbləri, uşaq bağçaları, minlərlə kilometr beynəlxalq və daxili magistral yollar və illərdir laqeyd qalan şəhər və qəsəbələrin abadlaşdırılması daxildir. Korrupsiyaya qarşı mübarizə aparılır və dövlətin xeyrinə mütəmadi olaraq əhəmiyyətli maliyyə vəsaitləri müsadirə olunur. Nəticədə, son illərdə büdcə bir neçə milyard dollarla doldurulub.

Əlbəttə, hökumətin əsas kartı Azərbaycanla sülh müqaviləsinin paraflanmasıdır. Nəticədə, iki ölkə sərhədində atışma yoxdur, əsgərlərin və sərhəd kəndlərinin sakinlərinin ölümü dayandırılıb.

Müxalifətə gəldikdə isə onun ideologiyası faktiki olaraq dəyişməz qalıb. Hakim partiya ənənəvi olaraq "Qarabağa xəyanət etmə", Baş nazir Nikol Paşinyanın "Türkiyə və Azərbaycanın xidmətçisi" olması, ölkədə məscidlər tikmək və 300.000 azərbaycanlını Ermənistana köçürmək niyyətində olma (hətta Azərbaycan tərəfinin də təəccüblü şəkildə rədd etdiyi ittiham), qonşularına "daha çox ərazi" güzəştə getmək və "1915-ci il soyqırımının xatirəsini məhv etmək"də ittiham olunur. 

Xalq arasında sülh gündəliyinin populyarlığını qəbul edən müxalifət, əslində sülh tərəfdarı olduğunu, ancaq yalnız "ləyaqətli" bir növ olduğunu iddia edir. Bunun nə demək olduğuna dair dəqiq bir izahat yoxdur.

Müxalifət hökuməti bütün təqaüdçülər üçün pensiyaları 2500 rubl ekvivalentində artırmaqda ittiham edir və bunu "vətəndaşlara rüşvət vermək" adlandırır. Hökumət cavab verir: 

"Siz səsləri almaq üçün hər beş ildən bir bu cür məbləğlər paylayırsınız, biz isə bunu aylıq edirik".

İqtisadiyyata gəldikdə, planlar həqiqətən Napoleon planlarıdır - ölkədə 300.000 iş yeri yaratmaq. Yerli mütəfəkkirlər zarafat edirlər: bu, 300.000 azərbaycanlı üçün iş yeri təmin etmək üçün olmalıdır...

Bu məqamda heç bir müxalifət qüvvəsinin “Vətəndaş müqaviləsi” partiyasını təkbaşına məğlub etməyə ümid edə bilməyəcəyi aydındır. Buna görə də, üç partiyanın səslərin 50 faizdən çoxunu toplayaraq baş nazir vəzifəsinə birgə namizəd irəli sürə biləcəyi gözlənilir. Lakin bu namizəd “Güclü Ermənistan”ın lideri Samvel Karapetyan ola bilməz: qanun ikili vətəndaşlığı olanların deputat kimi fəaliyyət göstərməsini və ya baş nazir vəzifəsinə namizədliyini irəli sürməsini qadağan edir. 

Karapetyanın partiyasının seçki siyahısında olmaması təsadüfi deyil. Müxalifətin məqsədi ikinci prezident Robert Koçaryanı hökumət başçısı təyin etmək imkanı qazanmaqdır.

Moskvada "kök salan" şəxs onun olduğu, hər cür antierməni saxtakarlığının onun xatirinə hər gün gücləndiyi və müəyyən qüvvələrin hələ də milli pasportları olan on minlərlə Rusiya ermənisini ölkəyə gətirməyə hazır olduqları və "düzgün səs verə" biləcəkləri barədə şayiələr gəzir.

Keçən il Gümrüdə keçirilən seçkilər zamanı müxalifətin birləşməsi hakim partiyanın ondan iki dəfə çox pul qazanmasına baxmayaraq, namizədlərini mer seçməyə imkan verdi. Seçkilərə bir aydan bir az çox vaxt qaldığı üçün hadisələrin necə inkişaf edəcəyini proqnozlaşdırmaq mümkün deyil. Lakin sərin yaz fəslinə baxmayaraq, yayın başlanğıcı siyasi cəhətdən daha gərgin olacağına söz verir.

Y. Qacar
 

• Teqlər
• #Ermənistan
• #seçki